دوستان عزيز وبلاگ انجمن به آدرس زير انتقال يافت :
www.silver-galaxy.blogfa.com
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1385ساعت 15:19 توسط انجمن نجوم
|
| تبليغات | X |
ميدانيم خورشيد هاي بزرگ در پايان عمر خود زماني كه همه ي سوختشان را از دست مي دهند به سياهچاله تبديل ميشوند . خورشيد ما ستاره اي متوسط است كه قطري بيش تر از 100 برابر قطر زمين دارد جرم خورشيد نيز بيش تر از 333 هزار برابر نسبت به ستاره هايي كه سياهچاله مبدل مي شوند كم است . خورشيد در صورتي مي توانست به سياهچاله تبديل شودكه جرمش سه برابر جرم كنوني باشد . به همين سبب خورشيد هنگامي كه حدود 5 ميليارد سال ديگر در خود فرو ميريزد به (( كوتوله ي سفيد فضايي )) تبديل خواهد شد .
در روند واكنش هاي هسته اي توده عظيم هيدروژن خورشيد به تدريج به عنصر سنگين تر هليوم تبديل مي شود . هليوم نيز در روند چنين واكنشي به عناصر سنگين تراز خود ( مانند كربن و اكسيژن ) تبديل مي شود اين چرخه تبديل عناصر به عناصر سنگين تر ادامه خواهد يافت تا نوبت به عنصر آهن برسد . در روند اين واكنش ها حجم خورشيد بر اثر گرماي زياد آن بسيار بزرگ خواهد شد اما از اين پس واكنش هاي هسته اي متوقف مي شود و منبع انرژي خورشيد به اتمام مي رسد زيرا عنصر آهن به عناصر سنگين تر از خود تبديل مي شود در اين هنگام خورشيد نور خود را از دست مي دهد و به غول سرخي مبدل مي شود و سپس بر اثر توقف واكنش هاي هسته اي سرد ميشود و در خود فرو ميريزد و به كوتوله ي سفيد مبدل ميشود
ستارگان در ابرهای غبار و گاز متولد می شوند.این فرآیند زمانی آغاز می شود که چگالی منطقه ای از ابر افزایش یاید مثلا ممکن است این تغییر چگالی بر اثر عبور موج ضربه ای ابرنواختر از میان این لبر اتفاق بیفتد.
بر اثر جاذبه مناطق،متراکم و متراکم تر و داغ تر می شوند وسر انجام یک یا چند ستاره را در حال انجام دادن واکنش های هسته ای تشکیل می دهند.دمای غبار و گاز اولیه چند درجه از صفر مطلق ۲۷۳- درجه سانتیگراد بیشتر است.بعد از فشرده شدن در مرکز ستاره دمای این ماده حداقل ده میلیون درجه ی سانتیگراد می شود.قبل از اینکه پیش ستاره ها به ستاره های بالغ و درخشانی مبدل شوند از خود کمی نور و حرارت ساطع می کنند.بخش عمده ی این تشعشع توسط غبار سحابی پیرامون پیش ستاره جذب می شوند.این غبار پرتوها را بیشتر در منطقه ی فرو سرخ(مادون قرمز)طیف دفع می کند.
شاید ستاره شناسان نتوانند درخشش پیش ستاره ها را مستقیما ببینند آنها می توانند با تلسکوپ های فرو سرخ حضور آنها راغ در سحابی درک کنند .
هرگاه واکنش های هسته ای پیش ستاره در هسته اش اغاز وباعث شود که برای میلیونها و یا میلیاردها سال بدرخشد به ستاره تبدیل می شود در خلل این واکنش ها هیدروژن هسته ای برای تشکیل هلیوم(که عنصری سنگین تر است)گداخته می شود.برای نزدیک شدن ستاره به دوره ی پیری هیدروزن پایان می یابد و واکنش های مختلفی رخ می دهدو در هر مرحله ی پی درپی عناصر سنگین تری تشکیل می شود.این فرآیند موسوم به سنتز هسته ای با پرتو افشانی انرزی الکترو مغناطیسی از هسته ی ستاره برای جلوگیری از فرو پاشی لایه های بیرون آن ستاره را زنده نگه می دارد با تداوم این فرآیند خواص ستاره تغییر می کند.
هرگاه واکنش های هسته ای در هسته ی ستاره متوقف شود ستاره به مرحله ی مرگ وارد و ساختارش نب پایدار می شود .ستاره ای با جرم نسبتا کم ظرف نیلیارد ها سال ،آهسته آهسته سوخت هسته ای یش را می سوزاند وسپس به ستاره ی کم نور و سرخ رنگی به نام غول سرخ تبدیل می شود سپس غول سرخ متلاشی می شود و تا یک سحابی سیاره ای(پوسته ی منبسط شونده ی گازی)پیرامون ستاره ی بسیار درخشانی به نام کوتوله ی سفید تشکیل دهد،ستاره ای با جرم زیاد که سوختش را بسیار سریع تر و فقط ظرف چند میلیون سال می سوزاند و با افزایش بسیار زیاد اندازه اش به ابر غول تبدیل می شود سپس در انفجاری بزرگ به نام ابرنواختر فوران می کند.
هسته ی باقیمانده بر حسب اندازه ی ستاره ی اولیه به ستاره ی نوترونی یا به حفرهی سیاه یا سیاهچاله تبدیل می شود.
رصد قمرهاي مريخ
اگر به دنبال يک کار هيجان انگيز پر دردسر براي تلسکوپتان هستيد، رصد قمرهاي ناآشناي کوچک مريخ ايده خوبي است. آيا تا کنون سعي کرده ايد آنها را رصد کنيد؟
حتما قمرهاي مشتري را ديدهايد، هر کدام از آنها دنياهاي هستند که از ماه زمين و حتي کوچکترين سيارات منظومه شمسي بزرگتر اند. و بسيار هم معروف اند، قمر يو به خاطر آتشفشانهايش و قمر اروپا به دليل احتمال وجود اقيانوسهايي از آب زير سطح يخزدهاش براي همه آشنايند. اما آيا تا بهحال ماههاي مريخ را ديدهايد؟ ماههاي مريخ صخرههاي کوچکي هستند که زماني از دسته سيارکها بودهاند، اما به دليل گرانش مريخ به دام اين سياره افتادهاند
فاصله فوبوس (ماه بزرگتر مريخ) از سياره ۱۰۰۰۰ کيلومتر است، يعني فقط ۲،۵ درصد فاصله ماه تا زمين؛ فوبوس در هر روز ۳ بار دور مريخ ميگردد. سطح فوبوس ريگوليتي است، سنگ و ريگهايي که بر اثر برخوردها از بدنه اصلي قمر پراکنده شده اند. بر روي فوبوس آثار برخوردهاي بيشماري ديده ميشود
ديموس (قمر کوچتر) ۲۳۰۰۰ کيلومتر از مريخ فاصله دارد. با وجود اينکه انتظار ميرود ديموس هم مثل فويوس برخوردهاي زيادي را تجربه کردهباشد، اما بر سطح آن دهانههاي زيادي به چشم نميخورد.هردو قمر را آسف هال در سال ۱۸۷۷ کشف کرد. هال مدتها به دنبال ماههاي مريخ ميگشت، اما چون چيزي پيدا نکردهبود نااميد شدهبود، اما با تشويق همسرش کارش را ادامه داد که به کشف تنها قمرهاي شناخته شده مريخ انجاميد.
رصد قمرهاي مريخ کار سادهاي نيست، ديموس از قدر ۱۲ و فوبوس از قدر ۱۱ ميدرخشند اما مريخ درخشان هم در کنار آنهاست. براي رصد آنها بايد راهي پيدا کنيد تا از شر مريخ خلاص شويد. بهترين زمان ديدن قمرها هنگام کشيدگيهايشان است، يعني زمانهايي که از ديد ما در بيشترين فاصله از سياره قرار ميگيرند. در اين زمانها فوبوس به اندازه يک برابر قطر مريخ از آن فاصله دارد و ديموس به اندازه سه برابر قطر سياره. بنابراين ديدن ديموس سادهتر است.
اگر از چشميهايي با ميدان ديد باز استفاده ميکنيد، بيرون بردن مريخ از گوشه ميدان ديد براي ديدن قمرها کار درستي نيست. بهترين روش رصد آنها پوشاندن قرص مريخ است. اگر عکس ميگيريد ميتوانيد به روشهاي کامپيوتري مريخ را از تصويرتان حذف کنيد، اما موقع رصد با بايد يک نوار باريک از فويل آلومينيوم را پشت چشمياي که انتخاب کردهايد بچسبانيد تا هنگام رصد مريخ را پشت آن مخفي کنيد. بايد از چشميهايي با فاصله کانوني نسبتا کم استفاده کنيد و نوار را دقيقا پشت چشمي قرار دهيد طوري که هنگام رصد به صورت واضح ديده شود، نه کدر و خارج از فوکوس
متن:....عربخانی
اختر شناسان ابتدا تصور مي کردند که خورشيد در نزديکي مرکز کهکشان قرار دارد.بعدها دريافتند که مرکز کهکشان بيست و چهار هزار سال نوري در راستاي صورت فلکي قوس با ما فاصله دارد.در ضمن يک سال نوري مصافتي است که نور در يک سال طي مي کند و تقريبا شش تريليون کيلومتر(ميليون ميليون)مايل يا نه و نيم تريليون کيلومتر است.با اين سرعت نور خورشيد تقريبا هشت دقيقه طول مي کشد تا به زمين برسد. اگر شما بتوانيد با سرعت نورحرکت کنيد طي يک ثانيه مي توانيد هفت و نيم بار زمين را دور بزنيد.اين سوي کهکشان تا ان سوي ان صد هزار سال نوري فاصله داردکهکشان از يک گوي مرکزي متشکل از ستارگان پير قرمزرنگ ويک صفحه خارجي مسطح حاوي گاز وغبار و ستارگان ابي جوان تشکيل شده است.بخش مرکزي راه شيري بايد بسيار درخشانتر به نظر برسد ولي ابرهاي غباري شکل آن را از ديد ما پنهان مي کنند.خورشيد ما درصفحه خارجي در بازو جبارکهکشان قرار دارد.جبار- قنطورس-قوس و برساووش(برساووس)چهار بازوي مارپيچي کهکشان ما هستند.
همسايگان ديوار به ديوار ما
ايا همه ستارگان در کهکشان ما جاي گرفته اند؟ايا کهکشان ما کل جهان را تشکيل مي دهد؟چنين نيست.در نيمکره جنوبي مي توان دو تکه ابر را شب هنگام مشاهده کرد که به نظر مي رسد تکه هاي جدا شده اي از راه شيري باشند.انها را ابرماژلاني بزرگ وابر ماژلاني کوچک گويند.ابرهاي مزبور به نام فردينان ماژلان اولين اروپايي که آنها را مشاهده کرد ناميده شده اند.انها نيز از تعداد زيادي ستاره کم نور تشکيل شده اند و کهکشانهاي کوتوله اي هستند که در فاصله صد و پنجاه هزار سال نوري ما قرار گرفته اند.ابر ماژلاني بزرگ تقريبا داراي ده ميليارد ستاره است و ابر ماژلاني کوچک فقط از دو ميليارد ستاره تشکيل شده است.کهکشان ما در مقايسه با انها همچون غولي است.
خانواده راه شيري
کهکشان هاي ديگري نيز وجود دارند .به عنوان مثال يک تکه مه مانند کم نور در صورت فلکي امراه المسلسله(زن به زنجير کشيده شده)وجود دارد.قرنها بود که به وجود ان پي برده بودند اما آن را چيز مهمي نمي پنداشتند.ولي اختر شناسان در دهه 1920 پي بردند که اين تکه ابرکهکشاني دور دست است که از کهکشان ما بزرگتر است.نام اين کهکشان امراه المسلسله است
و با ما دو ميليون و سيصد هزار سال نوري فاصله دارد.
تقريبا بيست و چهار کهکشان ديگر نيز وجود دارند که اکثر انها کوچکند و فاصله آنها با ما در حدود فاصله کهکشان امراه المسلسله است.آنها خوشه اي از کهکشانها را تشکيل ميدهند که کهکشانهاي گروه محلي نام دارند.اين کهکشانها بر اثر نيروي جاذبه در کنار ما قرار گرفته اند.
متن:........عربخانی
سیاره ی مشتری
سیاره مشتری چون هم اکنون به خورشید نزدیکه به خوبی قابل رصد نیست و هر کسی هم حال نداره ساعت پنج صبح از خواب بیدار شه و نگاهش کنه.مشتری صبح ها قبل از طلوع خورشید به صورت ستاره ای از قدر 2- و در ارتفاع حدود 20 درجه قابل رویته اگه می تونید صبح زود بیدار بشید وبا یک تلسکوپ کوچک با بزرگنمایی حداقل 30 رصدش کنید می تونید قمرهای زیبای گالیله ی اون رو بصورت چهار نقطه ی نورانی(اگه هیچ کدوم پشت سیاره نباشند) ببینید و اگربه این سیاره هم طی چند روز متوالی نگاه کنید می تونید رقص زیبای این قمرهارو دور سیاره ببینید همچنین اگر تصویری بزرگترو با کیفیت از این سیاره بدست بیارید خط نوارهای تیره ای روی سطح سیاره و همچنین لکه یا طوفان بزرگش رو به نام چشم مشتری ببینید و اگه طرحش رو هم بکشید که دیگه عالیه
متن:......عربخانی
سیاره ی زهره
دیگه از این تابلوتر سیاره پیدا نمی کنید.کافیه بعد از غروب خورشید به سمت جنوب غربی نگاه کنید و درخشان ترین چیزی رو که تو آسمون می بینید البته بعد از ماه سیاره ی زیبای زهره است که البته با یک دوربین چشمی یا یک تلسکوپ کوچک به اون نگاه کنید می تونید هلال زیباشو ببینید
سیاره ی مریخ
سیاره ی مریخ از بعد از غروب خورشید در شرق در ارتفاع حدود40-50 درجه وبه صورت یک سیاره ی پر نورو بهرنگ نارنجی قابل رویت است این سیاره به فاصله ی حدود بیست درجه جلوتر از خوشه ی پروین حرکت می کنه و می تونید با اون خوشه ی پروین رو پیدا کنید.مریخ تا ساعت حدود 9/30 در آسمون دیده می شه اگه با یه تلسکوپ با بزرگنمایی مناسب مثلا 200 وبا کیفیت خوب به اون نگاه کنید می تونید دشتهاشو تشخیص بدید که به رنگ نارنجی تیره از سطح سیاره است.اگه نمی تونید عکس بگیرید می تونید ازش طرح بکشید.خیلی از منجمان از چیزایی که تو تلسکوپ می بینند طرح می کشند و این طرح ها خیلی ارزشمند هستند.اگر به دقت به بالا و پایین سیاره نگاه کنید می تونید کلاهک های یخی رو در قطبهاش ببینید و اگر هوا صاف و تلسکوپ شما قوی باشه(مثلا 5 اینچ)می تونید دو قمرش یعنی فربوس و دیموس رو در اطرافش ببینید و در صورت رصد کردن در چند روز متوالی می تونید حرکتش رو به خوبی تشخیص بدید